*** ده ســـــــــــــــــــــــــــــــه گاني ***


يك:


چشـــــم ها نرگس ِ بـاران خورده


دست ها چون دو پرستـويِ رهـــا


             لحظــــــه ي سبز ِ دُعـــــــــــــا

دو:


شـــــب ِ در شهــــوت ِ ستـاره كُشي


روزِ تاريك ِ در خُمـــــــــــاريِ مـــاه


        و- زميــــن- توده ي ِ سيـــاهِ گنـــــاه


سه:


در آينه چـه طــــرح ِ شگفــتي عيان شده


شعــري پُر از شكـــوه و پُر ازشوقِِ  دلبري


            آشـــــــوبِ گيسوان تو در قابِ روسري


چهار:


دل خوش به حُسنِ نيتِ اين دست ها نكن


گـــاهي ترحُم ِ تو به گنجشكها خطـــاست


           جـالــيز را بدونِ مترســــــــــك رها نكن


پنج:


ســـــكانس اول: دريا،سكــــــوت،آرامش


سكانسِ بعدي: سقــفي براي فاصله ها...


      سكانس آخــــر :- قـــاضي- و برگه ي سازش


شش:


سالهــــا در پيـــــاده رو فــــــالَـش


عــــابران را چه ســـــاده عاشق كرد


               مــرغ عشــــقي كه در قفس دق كرد


هفت:


حلـــقه كرد دست را دور ِ گردنت


پلــــــــك زد و پر كشيد


                         روح از تنـــــــــت


هشت:


خســـــــته و دلزده از روز و شبـــــــِ تكراري


زندگي كـــردن ما بدقِلـــِقي با مرگ است


               مــلك المـــوت ؛ جهــــنم؟... دربست!


نُه:


مـــــرز ِ باريكي بود


سفـــــره هاي بي نان


           تا حـــــــــــراج ِ ايمان


ده:



آن سوي تمدن ِ غم انگــــيز ِ بشر


دور از تپش ِ پرنده و جنگـــل و رود


                  تنهــاييِ كاكتوس هــــا جدي بود!




پي نوشت:

-اين روزها

   بهاي

    هر چيز

      وهر كسي

         كه دو رو دارد

روز به روز افزون مي شود

    باور نداري؟

               مَظِنه ي سكه را بگير!

.

.